Szkody osobowe
Uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia
Jeżeli osoba poszkodowana doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia ma przede wszystkim prawo do:
zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
zwrotu kosztów leczenia, rehabilitacji i lepszego odżywiania,
zwrotu kosztów opieki fachowej oraz sprawowanej przez osoby najbliższe.
zwrotu kosztów transportu poszkodowanego i rodziny.
W uzasadnionych przypadkach poszkodowany ma prawo do:
zwrotu utraconych zarobków lub innych korzyści,
zwrotu kosztów przygotowania do zawodu,
zwrotu kosztów adaptacji mieszkania,
renty tytułem utraconych zarobków i/lub zwiększonych potrzeb.
Szkoda osobowa polega na: uszkodzeniu ciała, wywołaniu rozstroju zdrowia, naruszeniu dóbr osobistych ( np. pozbawienie wolności, pozbawienie życia ). Świadczenia przysługujących poszkodowanemu przy szkodzie osobowej:
– zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, które jest świadczeniem jednorazowym, pieniężnym i mającym stanowić sposób złagodzenia cierpień fizycznych i psychicznych poszkodowanego (art. 445 k.c. w związku z 444 k.c.);
– zwrot wszelkich kosztów związanych z wypadkiem tj. kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją, opieką nad poszkodowanym, transportu poszkodowanego i jego bliskich, adaptacji mieszkania stosownie do potrzeb poszkodowanego, a także przygotowania go do wykonywania nowego zawodu (art. 444 § 1 k.c.);
– rentę uzupełniającą, która stanowi wyrównanie różnicy w dochodach osiąganych przez poszkodowanego przed wypadkiem w stosunku do dochodów uzyskiwanych przez niego po wypadku (art. 444 § 2 k.c.);
– jednorazowe odszkodowanie (tzw. kapitalizacja renty), które jest uzasadniona w szczególności gdy poszkodowany w następstwie wypadku stał się inwalidą, a jednorazowe świadczenie pozwoli mu wykonywanie innego zawodu, czy też rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej, przy czym jeżeli poszkodowany korzysta z tego świadczenia traci prawo do renty uzupełniającej (art. 447 k.c.);
– rentę na zwiększone potrzeby polegająca na zapewnieniu poszkodowanemu środków potrzebnych do poprawy stanu jego stanu zdrowia po wypadku, a związanych z jego leczeniem i rehabilitacją, lepszym odżywianiem oraz sprawowaną nad nim opieką (art. 444 § 2 k.c.);
– zwrot utraconych zarobków w przypadkach, krótszych okresów niesprawności po wypadku skutkujących niemożnością wykonywania pracy (prowadzenia działalności) (art. 361 k.c.).